Tuhaf olsa gerek hayat…
Bir yanda hiç bırakıp gitmeyecek gibi bu Dünya dertlerine
dalmışız, bir yanda insanlığımızı unutup birbirimizi kırmışız.
Oysaki sorsak her kime hep SEVGİ derdi bize ama nerede?
Sevgi Peygamberi Hz. Muhammed ‘in (s.a.v) ümmeti değil miyiz
biz. Kadını baş tacı yapan, insanları kırmaktan ödü kopan, haram yemekten
kaçınan ve insanların yüreğine dokunan bu topluma ne oldu?
Yıllardır, asırlardır ne acılar, ne yokluklar çekip ama
sonunda hep birlik olup, sevgi ile Dünyaya hükmeden bizim atalarımız değil miydi?
Ne oldu bize…
O kadar çok soru var ki, o kadar çok sorgulanacak olay var ki…
Tüm bu yaşananlar manevi duyguların zayıflaması, maddi
dürtülerin tavan yapmasından kaynaklı. Mal mülk hırsı, hep daha fazlasının olma arzusu… Az ile
yetinmeyip, Dünyaları istemek. Oysaki bir tabak yemek ile doyan miden, bir takım
elbise ile çıplak kalmayan bir varlıksın işte…Bölüşmek varken bencil olmak
niye? Yardımlaşmak varken hor görmek niye? Hepsi 60-70 sene ömür için mi? Değer
mi?
Diyorum ya yazmakla bitmez…
Dünya nereye gider, neler olur bilmiyorum. Düşünmekte
istemiyorum. Çünkü çok parlak bir son görmüyorum. Ama şunu çok iyi biliyorum.
Bizi kurtaracak olan yardımlaşma, birlik, beraberlik, sevgi ve kardeşlik…
Sevgi ve dua ile kalmanız duasıyla…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder